Inne spory z instytucjami finansowymi

Wygrana z Bankiem Polskiej Spółdzielczości S.A. i BPS 3 Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym oraz osobą fizyczną

ODSZKODOWANIE OD BANKU ZA NARUSZENIE DÓBR OSOBISTYCH I NAKAZ USUNIĘCIA NARUSZEŃ

  • prawomocny wyrok

Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt IC 154/17 ustalił nie istnienie stosunku prawnego pomiędzy Klientem Kancelarii (Powodem) a pozwanym BPS 3 Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym w Warszawie w postaci umowy o kredyt na zakup środków transportu zawartej z Warmińsko-Mazurskim Bankiem Regionalnym S.A.

Ponadto Sąd zobowiązał Bank Polskiej Spółdzielczości S.A. (następcę prawnego Warmińsko-Mazurskiego Banku Regionalnego S.A.) do podjęcia czynności w celu usunięcia wpisów w Systemie Wymiany Informacji Banków Polskich – Bankowego Rejestru oraz Biurze Informacji Kredytowej S.A. w Warszawie o zadłużeniu Powoda wynikającym z umowy o kredyt na zakup środków transportu.

Sąd Okręgowy uwzględnił żądanie Klienta Kancelarii o zasądzenie na jego rzecz solidarnie od pozwanych Banku Polskiej Spółdzielczości S.A. (BPS) oraz osoby fizycznej występującej w sprawie zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową (krzywdę) w wysokości 20 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. 

Poza powyższym na rzecz Powoda od każdego z Pozwanych zostały zasądzone koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego. 

Żaden z Pozwanych nie wniósł apelacji od wyroku Sądu Okręgowego.

Streszczenie istoty sporu i rozstrzygnięcia:

Przyczyną wszczęcia przez Klienta Kancelarii (Powoda) powództwa przeciwko wyżej wymienionym osobom było bezpodstawne umieszczenie przez Bank danych Powoda w Systemie Wymiany Informacji Banków Polskich – Bankowego Rejestru oraz Biurze Informacji Kredytowej jako dłużnika Banku z tytułu zaciągniętego kredytu. Powód dowiedział się o umieszczeniu jego danych w ww. rejestrach w toku prób uzyskania kredytu na zakup nieruchomości. Banki, w których starał się uzyskać kredyt odmawiały mu z uwagi na jego rzekome zadłużenie ujawnione w rejestrach. W toku czasochłonnej analizy sytuacji Klient Kancelarii ustalił, iż jego była żona, z którą wiązała go wspólność majątkowa małżeńska, podpisała z BPS umowę o kredyt posługując się jego dowodem osobistym oraz obecnością osoby, która podała się za Powoda. BPS nie uzyskawszy spłaty kredytu od kredytobiorców, sprzedało wierzytelność Funduszowi Sekurytyzacyjnemu.

Wobec wykazania w toku procesu, iż Powód nie był stroną umowy o kredyt, Sąd uznał, iż Powoda nie łączy z Bankiem przedmiotowa umowa. W ocenie Sądu nie ulegało wątpliwości, iż pracownicy Banku nie dochowali należytej staranności w momencie zawierania umowy. Staranność powinna się w tym wypadku przejawiać m.in. zbadaniem autentyczności dokumentu tożsamości, porównaniem zdjęcia osoby widniejącej na dokumencie tożsamości z wyglądem osoby składającej podpis, sprawdzeniem danych poprzez zadanie pytań kontrolnych, porównaniem zgodności podpisów na przedkładanych dokumentach z podpisem złożonym na umowie. Powyższe ustalenia dały Sądowi podstawę do nakazania Bankowi usunięcia danych Powoda z rejestru BIK i Systemu Bankowy Rejestr.

Z uwagi zaś na szkodę niemajątkową (krzywdę) jaką poniósł Powód w związku z umieszczeniem jego danych w rejestrach dłużników, bezprawnym przetwarzaniu i zaniechaniu usunięcia nieprawdziwych informacji oraz niemożnością uzyskania kredytu na zakup nieruchomości, co stanowiło naruszenie jego dóbr osobistych w postaci: czci, godności, dobrego imienia, poczucia bezpieczeństwa i prawa do prywatności zostało zasądzone na jego rzecz zadośćuczynienie solidarnie od Banku i byłej żony w wysokości 20 000 zł wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie.

Wygrana z Generali Życie Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. opłata likwidacyjna („opłata za wykup”) niezgodna z prawem

  • prawomocny wyrok

Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt IC 679/16 zasądził na rzecz Klienta Kancelarii zwrot całej opłaty za wykup polisy ubezpieczeniowej z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Podstawą zasądzonego zwrotu była niezgodność z prawem (abuzywność) postanowień umowy ubezpieczenia odnoszących się do ustalania wysokości tzw. opłaty za wykup polisy po rozwiązaniu umowy ubezpieczenia, co skutkowało bezskutecznością tych postanowień w stosunku do Powoda. Ubezpieczyciel ustalił wysokość opłaty za wykup na kwotę odpowiadającą wysokości 98% wartości polisy utworzonej ze składki regularnej należnej w pięciu pierwszych latach obowiązywania polisy. Postanowienia umowy nie były indywidualnie ustalane w Klientem, wystarczająco jasno sformułowane oraz zawierały rażącą dysproporcję praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta.

Postanowienie ogólnych warunków umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym przewidujące, że w razie wypowiedzenia umowy przez ubezpieczającego przed upływem 10 lat od daty zawarcia umowy, ubezpieczyciel pobiera opłatę likwidacyjną powodującą utratę wszystkich lub znacznej części zgromadzonych na rachunku ubezpieczającego środków finansowych, rażąco narusza interesy konsumenta i stanowi niedozwolone postanowienie umowne w świetle art. 385 1 k.c. (por. wyrok SN z 18.12.2013 r., I CSK 149/13).

Sąd podkreślił, iż co do zasady nie można wykluczyć pomniejszenia przez ubezpieczyciela kwoty wypłacanego świadczenia o umówione opłaty, ale powinny wynikać one z kosztów samej usługi lub poniesionych realnych i uzasadnionych wydatków (por. wyrok SN z 19.03.2007, III SK 21/06), co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.

Kancelaria Radcy Prawnego Agnieszka Hajdukiewicz
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.